Srananman en identiteit

Gepost op facebook 18 november 2015

je profielfoto

Srananman en identiteitsproblematiek (Door Kwasi Koorndijk)

 

Iemand vroeg waarom ik mij zo vastbeet in het Sranan en niet in iets anders. Ik vertelde dat ik graag dingen doe die anderen niet kunnen, willen doen of gewoon nalaten te doen. Ik beloofde dat ik mijn antwoord naar een forum zou tillen met een breed bereik. Zo bespaar ik tijd en moeite door het niet steeds te hoeven vertellen.
Mijn antwoord: Veel Surinamers hebben een zwakke persoonlijke identiteit. Het gros kan niet aangeven wie hij/zij was in een vorig leven, waardoor mensen bij het herboren worden niet weten of zij aansluiten bij waar zij geëindigd waren vóór zij stierven (waardevolle levenservaringen) of dat zij gewoon opnieuw beginnen (from scratch). Velen weten niet dat zij eigenlijk in ‘opsporing verzocht’ (wanted) vermeld staan in het dodenrijk, omdat zij op een onbewaakt moment gevlucht zijn naar de levenden (loweman) en op ieder moment teruggehaald kunnen worden ofwel vrij plotseling kunnen komen te overlijden. In een zeer populair cultureel programma Madyawsu van de stichting Kunye Akata dat wekelijks live wordt uitgezonden op de Surinaamse staatsradio SRS vroeg een radeloze inbeller, een grootmoeder, hoe te doen omdat haar kleinzoon (7 jaar oud) zijn moeder had medegedeeld dat hij in het verkeer zou omkomen of vermoord zou worden. Hierbij werd het gehoor geconfronteerd met reïncarnatie als werkelijkheid (terugluisteren kan viahttp://getyours-it.nl/…/radio-srs-gem…/radio-srs-gemist-2015); uitzending van zaterdag 14 november 2015. [ U dient hiervoor eerst een account aan te maken. Het fragment valt binnen het tijdsinterval: (-12:22 tot -10:20)].

Maar de problemen zijn gecompliceerder: het stukje te verrichten huiswerk, de vooronderzoeken die traditiegetrouw altijd gemaakt werden i.v.m. de aankondiging van nieuw leven is niet eens bekend. Oom Johan Powel licht hierover in zijn boek: De voorouders en haar winti (Banna & Moy, 1991, p.33-34) slechts een tipje van de sluier.
Op de achtergrond speelt ook mee dat te veel Surinamers niet weten waar hun precieze bloedgrenzen lopen. Zij kennen het verschil niet tussen huwbare en niet huwbare familieleden. Zij hebben geen of een gebrekkige kennis over verwantschap en wat hieruit voortvloeit (bijvoorbeeld familietreven en taboes). Dit duidt op een zwakke familie-identiteit. Ook hun etnische en rasidentiteit is problematisch. Denk maar aan de controverses in debatten over de naamgeving van het ‘zwarte?’, ‘bruine?’, of toch wel ‘donkere ras?’. Iemand aanspreken op het continent van origine levert algauw een vlucht op in het Surinamer-zijn, de nationale identiteit die tegelijkertijd ook problematisch is.
Wij slaan de ontwikkelingen in de periode toen Suriname viel onder Nederlands bestuur over, omdat het voormalige moederland toen verantwoordelijk was voor de territoriale integriteit.
Maar hoe staat het met de historische fouten die onze ‘national carrier’ de SLM steeds gemaakt heeft door de kaart van Suriname veelvuldig verminkt weer te geven in vluchtschema’s tijdens haar vluchten? Te vaak zag je deze verminking op exposities terug, bijvoorbeeld op het Kwakoefestival. In veel off- en online bronnen zoals encyclopedieën wordt tot op heden de kaart van Suriname weergegeven in het nadeel van Suriname. Het loutere feit dat ambassadeposten zich niet (pro)actief tonen of het eenvoudigweg niet als hun taak beschouwen zich te roeren spreekt al voor zich. Werd niet door de Surinaamse overheid zelf in de jaren 90 een zegel uitgegeven met de verminkte weergave van het Surinaamse grondgebied? Is niet altijd al in aardrijkskundeboeken Suriname twijfelachtig weergegeven (met betwiste gebieden). Het is gebruikelijk dat attributen en kledingstukken (truien) het grondgebied vertonen zoals de Fransen en Guyanezen dat graag zien. Is het niet om al deze redenen dat Suriname in het dispuut met Guyana misschien hydrologisch, maar zeker niet historisch het gelijk aan zijn kant heeft? De Republiek Suriname heeft op grond van al deze vertoningen, zo te oordelen, geen schijn van kans voor een geschillencommissie. De buitenlandse missies van de Fransen en Guyanezen hebben er allang voor gezorgd dat dit materiaal dat Surinamers zelf uitgebroed hebben tegen Suriname gebruikt kan worden. Met: “Edelachtbare ziet u niet dat de Surinamers zelf niet geloven dat het hun gebied is?” zouden heel eenvoudig alle claims van Suriname op de “betwiste gebieden” kunnen worden geneutraliseerd.
Praat maar niet over de ambivalente houding jegens een nog groter nationaal symbool, het Sranan – een samenbindend element dat de vlag, het wapen, etnische groepen, en religieën overstijgt. Bij het ontwerp van het logo van stichting Opo-oso Opo Sranan(tongo) is daarom ingespeeld op deze identiteitsproblematiek (zie update bij Levensgebeurtenissen onder Overzicht bij tabblad Info op deze site).
Voeg nog de zwakke taalidentiteit toe bij de taalchaos die in veel exercities al of niet versluierd tot uiting komt in bijvoorbeeld Van der Hilst en Wekker (1975); De Kleine (2003) en je komt tot de conclusie dat bij de Surinaamse identiteit sprake is van drijfzand. Vergelijk in dit verband ook het artikel Taalwet zonder onderzoek; een blinde met rijbewijs van politiek commentator en schrijver Ludwig Van Mulier op 17 november 2015 via Network Star Suriname NV; (http://www.starnieuws.com/index.php/…/index/nieuwsitem/27665).
De filosofie waarmee de leerplichtwet van 8 december 1876 in Suriname werd ingevoerd (gerichtheid op het moederland in alle facetten en aspecten van het menselijke bestaan) is zo te zien nog steeds werkzaam.
Als hechtingsproblemen zo ongebreideld voorkomen: ondermijnen zij dan bijvoorbeeld het eergevoel, een gezonde prestatiedrift, het kwaliteitsbesef van mensen of leiden zij tot onmaatschappelijke houdingen vergelijkbaar met: ‘na mij de zondvloed?’. Als iemand op het basisniveau al niet weet wie hij of zij is, hoe moet het leven zingegeven worden?
Hoewel mijn aanbod als Kwasi’s Sranan Consultancy zich dus richt op de Sranan taalvaardigheid, is mijn focus taaloverstijgend en leidt dit misschien tot het praten over en doen van dingen die anderen niet kunnen, willen of simpelweg gewoon nalaten – vanwege een lage eigenwaarde soms?

Reacties
William Souvenir

William Souvenir Brada Kwasi, eigenlijk hoef je niemand uit te leggen waarom je je (vastbijt) bezighoudt met het Sranan. En helemaal niet aan een (Afro-) ‘Surinamer’. Het is jouw taal, bovendien, de taal is het VOERTUIG VAN DE GEEST! Zoals je weet heb je van die menseMeer weergeven

William Souvenir heeft gereageerd · 9 antwoorden
Rosita Foort

Rosita Foort Heel interessant nefo..disi na echt wan opo ai tori mooi man..!!

Sherwood Feliksdal

Sherwood Feliksdal Bigi leti naf yu. Er is een zekere desinteresse als het gaat over onze Afrikaans Surinaamse cultuur, terwijl daar onze kracht ligt.

Kwasi Koorndijk
Kwasi Koorndijk August Alexander Geweldig
Vind ik leuk · Beantwoorden · 1 · 19 uur
Moodyboy RickMeer weergeven

Stanley Slijngard

Stanley Slijngard Mi e nyan baka fisi,ma mi moro lobi los fisi.

Kwasi Koorndijk

Kwasi Koorndijk Sobun un musu hori ati (geduldig zijn) brada Sombra?